In the present continuous tense, verbs end in “ing”
در زمان حال استمراری، فعلها به “اینگ” ختم میشوند (این دِ پِرِزِنت کَنتینیوَس تِنس، وُربز اِند این “اینگ”)
In careful speech Americans pronounce the “g” at the end of the verb
در گفتار دقیق، آمریکاییها “گ” را در انتهای فعل تلفظ میکنند (این کِیرفُل اسپیچ، اَمِریکَنز پرونانس دِ “جی” اَت دِ اِند آو دِ وُرب)
However in fast speech, many Americans do not pronounce the “g” at the end of the verb
اما در گفتار سریع، بسیاری از آمریکاییها “گ” را در انتهای فعل تلفظ نمیکنند (هاوِوِر این فَست اسپیچ، مِنی اَمِریکَنز دو نات پرونانس دِ “جی” اَت دِ اِند آو دِ وُرب)
The result sounds like this
نتیجه اینطور به نظر میرسد (دِ ریزالت ساوندز لایک دیس)
writin’ doin’ readin’
رایتین، دوئین، ریدین (رایتین، دوئین، ریدین)
Here is an example
این یک مثال است (هیر ایز اَن اِگزَمپل)
Careful speech: I’m reading a book
گفتار دقیق: من دارم یک کتاب میخونم (کِیرفُل اسپیچ: آیم ریدینگ اَ بوک)
Fast speech: I’m readin’ a book
گفتار سریع: من دارم یه کتاب میخونم (فَست اسپیچ: آیم ریدین اَ بوک)
Now you try it
حالا تو امتحان کن (ناو یو تِرای ایت)
Make “I am” shorter, too
“آی اَم” رو هم کوتاهتر کن (مِیک “آی اَم” شورتر، تو)
i am recording my show
من دارم برنامهام رو ضبط میکنم (آی اَم ریکوردینگ مای شو)
l’m recordin’ my show
من دارم برنامهام رو ضبط میکنم (آیم ریکوردین مای شو)
Another way Americans shorten words is to put them together
روش دیگری که آمریکاییها کلمات را کوتاه میکنند، چسباندن آنها به هم است (اَنَدر وَی اَمِریکَنز شورتن وُردز ایز تو پوت دِم توجِدَر)
“What” and “are” often sound like “what’re”
“وات” و “آر” اغلب شبیه “واتر” تلفظ میشوند (“وات” اَند “آر” آفِن ساوند لایک “واتر”)
Now you try it
حالا تو امتحان کن (ناو یو تِرای ایت)
What’re you doin’
داری چیکار میکنی (واتر یو دوئین)
What’re you doin’
داری چیکار میکنی (واتر یو دوئین)