in some dialects of English, an -er at the end of a word is pronounced like: /ə r /
در برخی لهجههای انگلیسی، -er در انتهای کلمه به صورت /ər/ تلفظ میشود (این سام دایالِکتس آو اینگلیش، اَن -ِر اَت دِ اِند آو اَ وُرد ایز پرونانْسْد لایک: /ər/)
In American English, it is pronounced: /ər/
در انگلیسی آمریکایی، به صورت /ər/ تلفظ میشود (این اَمِریکَن اینگلیش، ایت ایز پرونانْسْد: /ər/)
When you make an agent noun, you change the verb, usually by adding -er to the ending
وقتی اسم فاعل میسازید، فعل را تغییر میدهید، معمولاً با اضافه کردن -er به انتهای آن (وِن یو مِیک اَن اِیجِنت ناون، یو چِینج دِ وُرب، یوژوالی بای اَدینگ -ِر تو دِ اِندینگ)
For example, to make the verb “to play” an agent noun, you take the word “play” and add an -er to make the word “player”
به عنوان مثال، برای تبدیل فعل “بازی کردن” به اسم فاعل، کلمه “پلی” را برداشته و -er به آن اضافه میکنید تا کلمه “پِلِیِر” ساخته شود (فور اِگزَمپل، تو مِیک دِ وُرب “تو پلی” اَن اِیجِنت ناون، یو تِیک دِ وُرد “پلی” اَند اَد اَن -ِر تو مِیک دِ وُرد “پِلِیِر”)
Now, you try it
حالا تو امتحان کن (ناو، یو تِرای ایت)
The batter bats the ball
توپزن به توپ ضربه میزند (دِ باتِر بتس دِ بال)
Then the runner runs to first base
سپس دونده به سمت بیس اول میدود (دِن دِ رانِر رانز تو فِرست بِیس)