When we want our listener to notice one or two words in a sentence we can say them louder
وقتی میخواهیم شنونده متوجه یک یا دو کلمه در جمله شود، میتوانیم آنها را بلندتر بگوییم
(وِن وی وانت آور لیسِنِر تو نوتیس وان یا تو وُردز این اَ سِنتِنس وی کَن سِی دِم لاؤدِر)
That is we put more emphasis, or stress, on those words
یعنی روی آن کلمات تأکید یا فشار بیشتری میگذاریم
(دَت ایز وی پوت مور اِمفَسیس، یا اِسترِس، آن دوز وُردز)
For example, when Anna reads the poster in this lesson, she says
به عنوان مثال، وقتی آنا پوستر را در این درس میخواند، میگوید
(فور اِگزَمپل، وِن آنا ریدز دِ پوسْتِر این دیس لِسِن، شی سِیز)
“Working hard LOOKS hard because it really IS hard”
“سخت کار کردن سخت به نظر میرسد چون واقعاً سخت است”
(“وُرکینگ هارد لوکس هارد بیکاز ایت ریلی ایز هارد”)
Now you try it
حالا تو امتحان کن
(ناو یو تِرای ایت)
In the next sentence, make the words ‘book’ and ‘web’ louder than the other words
در جمله بعدی، کلمات ‘book’ و ‘web’ را بلندتر از کلمات دیگر بگو
(این دِ نِکس سِنتِنس، مِیک دِ وُردز ‘بوک’ اَند ‘وب’ لاؤدِر دَن دِ اَدر وُردز)
I didn’t learn English from a BOOK; I learned it from the WEB
انگلیسی را از یک کتاب یاد نگرفتم؛ آن را از وب یاد گرفتم
(آی دِدنت لِرن اینگلیش فرام اَ بوک؛ آی لِرْنْد ایت فرام دِ وب)